Achtergrondinformatie over de nieuwe serie pastels van vijf spraakmakende vrouwen: Thamar, Rachab, Ruth, Bathseba en Maria.
In Mattheüs 1 worden deze vrouwen in het lange geslachtsregister van mannelijke stamvaders van Jezus als enige vrouwen genoemd. Het is de vraag waarom Mattheüs juist deze vrouwen bij name noemt. Gemeenschappelijk patroon
In een artikel van Ine van den Eynde stelt zij het volgende aan de orde: Bijbelwetenschappers hebben zich dikwijls de vraag gesteld waarom nu net deze vrouwen de aandacht krijgen van de evangelist Mattheüs. Wat doet Mattheüs als hij het verhaal van Jezus in de lijn plaats van de levensgeschiedenissen van Tamar, Rachab, Ruth, Batseba en Maria? Men zoekt, zo stelt Ine van den Eynde, naar een gemeenschappelijk patroon, iets dat deze vrouwen allemaal gemeenschappelijk hebben:

1 - Als je de verhalen van die vier vrouwen achter elkaar doorleest, merk je dat zij alle vier een sociaal buitenbeentje blijken te zijn: er zijn twee weduwen die grotere bestaanszekerheid verwerven (Tamar en Ruth) door de familiale verplichtingen van de mannen ruim te interpreteren. Bathseba is de vrouw van buitenlander Uria, die net als zijzelf voorwerp is van koninklijk machtsmisbruik. De vierde vrouw, Rachab, wordt als prostitue bestempeld.
2 - Al deze vier vrouwen zitten in een compromiteerbare situatie wat seksualiteit betreft. Dit neemt verscheidene vormen aan: Thamar verleidt haar schoonvader, Rachab krijgt vreemde mannen over de vloer, Ruth ontmoet 's nachts heimelijk een man, Batseba wordt zwanger van koning David in plaats van haar eigen man.
3 - In de maatschappij waarin zij leven, staan mannen centraal. Deze mannenmaatschappij maakt het leven er voor de vrouwen niet eenvoudiger op. Het gedrag van de machtige mannelijke elite waarmee ze te maken hebben laat te wensen over: Juda weigert een zwagerhuwelijk (Tamar), de koning van Jericho gaat in tegen God: de koning van Jericho, (Rachab), Boaz geeft aalmoezen in plaats van een rechtspositie (Ruth), David misbruikt zijn macht (Batseba).
4 - Maar er is hoop: uiteindelijk wordt het sociale weefsel hersteld. Het valt op, dat het herstel van sociale relaties een samenspel is van het handelen van vrouwen die in de bijbelse verhalen zelf het initiatief nemen.

Spraakmakende vrouwen.
Ik heb vijf pastels gemaakt van vrouwen die op enige wijze seksueel zijn gecompromitteerd, een buitenbeentje zijn en/of slachtoffer zijn van een mannenmaatschappij. Maar voor hen was er hoop: ook zij konden door actief te handelen in hun situatie verandering brengen in de omstandigheden waarin ze waren gedwongen te leven. Middels deze kunstwerken wil ik aandacht vragen voor deze spraakmakende vrouwen. Ik heb deze hoop die zij mochten koesteren willen duidelijk maken door de bloemen die goudomrand zijn en een symbolische betekenis dragen. Van hieruit heb ik een link gelegd naar de pastels van hedendaagse vrouwen. Zij mogen zich bemoedigd weten door de geschiedenis van de voormoeders van Jezus. Het gaat om vrouwen van vandaag die een sociaal buitenbeentje zijn doordat ze slachtoffer zijn van vrouwenhandel en seksindustrie. Het gaat om vrouwen van vandaag die als buitenlandse worden bestempeld en gediscrimineerd. Het gaat om vrouwen van vandaag die lijden onder het machtsmisbruik door mannen, in welke vorm dan ook. Er is hoop voor deze vrouwen: Zelfs in de dagen uit de tijd van de bijbel was er door actief te handelen uitkomst en toekomst. De voormoeders van Jezus hebben heb ik eerherstel willen geven door symbolische uitbeelding van kleuren en bloemen. Voor de vrouwen van vandaag wil ik opkomen door ze eerherstel te geven in de symbolische uitbeelding van versieringen met echte sieraden.