Marijke Snoek wordt geraakt door beelden via de media. Het gaat dan met name om foto’s uit kranten en tijdschriften met momentopnamen van menselijke portretten. Juist in de krant zijn het foto’s van mensen in een bizarre situatie, oorlog, terreur, opstand, natuurrampen enz. De uitdrukking van emoties in die ogen vind ze boeiend en ze wil deze in beeld vangen.
De emotie, het leed of de spanning is bij de mens het beste te zien in zijn of haar ogen. Wat heeft die ander mij als kijker te zeggen? Wat doe ik met die emotie van de ander? Zie ik misschien mijzelf in die ander, of heeft die ander mij niets te vertellen en wil ik daar eigenlijk ook niets mee te maken hebben?
Marijke Snoek wil bewerkstelligen dat haar werk gaat communiceren met de kijker, op zo’n manier dat de kijker zich afvraagt wat er voor een verhaal achter het beeld zit. Wat doen die ogen met de kijker en hoe gaat hij zelf eigenlijk om met het leed en met de vragen wereldwijd en in zijn eigen omgeving?